1 lis 2013

Tak jak tego chcesz, cz. 7 z 7

Kilka osób, rannych, upadło na podłogę. Tuż obok głowy Tommiego świsnęła kula i dziewczyna, która siedziała za nim, osunęła się martwa z dziurą w czole. Ludzie na sali wpadli w panikę i zaczęli uciekać, przewracając krzesła i wpadając na siebie nawzajem. Tommy, popychany przez tłum, parł przed siebie, nie mogąc skręcić w żadną stronę ani się zatrzymać. Znowu usłyszał strzały, krzyki i odgłos upadającego ciała. Poczuł, że zbiera mu się na wymioty, ale jakoś nad tym zapanował. Razem z falą ludzi wypadł tylnym wyjściem na korytarz. Ktoś go wypchnął i znalazł się poza tłumem. Wcisnął się w kąt pomiędzy skrajną szafką a ścianą i poczekał aż ostatnie osoby przebiegną obok niego. Już chciał wyjść zza szafki, gdy usłyszał powolne kroki i odgłos przeładowywania broni. Napastnik szedł niespiesznie i z namysłem, szukając kolejnych ofiar. Przystanął na chwilę, po czym znów ruszył, idąc wzdłuż rzędu szafek. Był coraz bliżej.
Żeby tylko mnie nie znalazł... Żeby nie znalazł..., myślał Tommy, przywierając mocno plecami do ściany.
Nagle usłyszał, że ktoś biegnie. Rozległ się strzał, ale chłopak musiał chybić, bo również zerwał się do biegu i po chwili obydwa odgłosy ucichły gdzieś w drugim korytarzu.
Tommy wiedział, że musi pójść za nim i to wszystko zakończyć. Wiedział... ale bał się jak cholera.
Mimo to, poszedł. Znalazł chłopaka z karabinem w sali od biologii, jak trzymał na muszce kilku uczniów, próbujących ukryć się za sztucznym szkieletem, wolnostojącą planszą przedstawiającą ludzkie organy wewnętrzne i innymi groteskowymi rekwizytami. Teraz opuścił karabin i celował do nich z pistoletu, rozkoszując się zapewne tym, że za chwilę wystrzela ich jak kaczki.
Tommy, stojący w drzwiach, nie został przez niego zauważony, ponieważ chłopak odwrócony był do niego plecami. Zamknął oczy, wytężył wszystkie siły i pomyślał: Niech on już nigdy więcej nikogo nie zabije! Kontynuując tę myśl, uchylił powieki i spojrzał na młodego terrorystę. Ręka z pistoletem powoli zaczęła cofać się i podnosić, prosto do jego skroni. Tommy chciał to doprowadzić do końca. Maksymalnie się skoncentrował. Odkrywał w sobie nowe możliwości. Już prawie doprowadził lufę jego pistoletu do jego głowy...
I nagle poczuł, że coś go blokuje. W głębi swojego umysłu usłyszał głos:
Przestajesz być zabawny.
Tommy zamrugał ze zdziwienia. Chłopak w moro zamarł w pół ruchu z pistoletem uniesionym blisko brody. Uczniowie patrzyli przerażeni.
Odwróć się – znowu ten obcy głos.
Tommy się odwrócił. Za nim, na korytarzu, stał got, który chodził z nim na lekcje do profesora Langa. Cały ubrany na czarno, spoglądał na niego spod kurtyny skołtunionych włosów. Tommy przysiągłby, że gdzieś pod nią maluje się drwiący uśmieszek.
Za krótko chodziłeś na lekcje profesora, co? Ja   chodziłem wystarczająco długo. Kiedy zrozumiał, że już wszystkiego mnie nauczył... pękło mu serce!
Tommy zamarł.
I wiesz co? Tobie też chyba pęknie!
Tommy poczuł bolesne ukłucie w piersi. Potem jeszcze jedno, tylko gorsze. Z ust wyciekła mu krew. W głowie słyszał szyderczy śmiech. Kątem oka zobaczył, że chłopak z pistoletem znów celuje do innych uczniów i zabija ich jednego po drugim. Jeszcze raz zobaczył błyszczące spod włosów oczy gota. A potem – jeszcze jedno ukłucie... i nastąpił koniec.

Koniec
Ciepłe uczucia wobec Tommiego? Przeczytaj Mroźną otchłań

16 cze 2013

BUDZIK

Weszła do kuchni, przeciągnęła się, ziewnęła i przeczesała palcami zmierzwione włosy. Dopiero wtedy rozejrzała się zaspanym wzrokiem.
W zlewie piętrzyła się góra niepozmywanych naczyń. Westchnęła i podeszła do niego, żeby się tym zająć. Odkręciła wodę i zaczęła leniwie szorować talerze.
Zerknęła w stronę okna. Zrobiło się już jasno. Na skraju parku kręciło się parę osób z psami na smyczach. Naprzeciwko ich bloku parkował właśnie jakiś czarny samochód.
Wstawał nowy dzień.
Zakręciła wodę i usłyszała dochodzące z pokoju stłumione bi-biip, bi-biip... Włączył się już budzik .
Wycierając kieliszek przypomniała sobie wczorajszą kolację. Makaron był wspaniały, seks też... Już dawno nie było im tak dobrze.
Cóż, związała się z gliniarzem. Zbyt często nie mieli dla siebie czasu...
Bi-biip, bi-biip...
Rzuciła ścierkę do zlewu. Ten cholerny budzik! Niech on wreszcie wstanie i go wyłączy.
Ruszyła w stronę sypialni, żeby go obudzić. Nim doszła do drzwi rozległ się potworny huk, aż zatrzęsła się podłoga. Przerażona, wpadła do pokoju.
Zwymiotowała.
W łóżku ziała nadpalona dziura, a ze ścian i mebli spływały krwawe strzępy organów wewnętrznych Marka.
Na zewnątrz czarny samochód ruszył z piskiem opon i odjechał w górę ulicy.
Angel opadła bez sił na kolana.

To chyba nie był budzik...

Koniec

17 mar 2013

MROŹNA OTCHŁAŃ, cz. 1 z 8


Nad bezkresną połacią antarktycznych śniegów słońce wisiało już nisko. Niebo wciąż było względnie jasne, ale przy horyzoncie rozciągał się żółty pas zachodu. Rozległ się furkot i zza linii wzgórza wyłonił się kołysany przez wiatr helikopter. W kabinie znajdowało się dwoje ludzi.
– Wow... A więc to jest jezioro Wostok! – powiedziała z zachwytem Ingrid.
Pod nimi rozciągało się gigantyczne, owalne pole wiecznego lodu, otoczone białymi wzniesieniami. Musiało mieć w przybliżeniu 200 na 50 kilometrów. Przy jednym z brzegów znajdowała się baza – podłużny budynek, wysoka wieża wiertła i kilka pojazdów, z tej wysokości wyglądających jak zabawki.
– Niesamowite – dodała.
Ingrid była szczupłą blondynką o typowo skandynawskiej urodzie. Na nosie miała okulary w grubych oprawkach. Obok niej, w dużym hełmofonie, siedział pilot.
– Poczekaj, aż zrobi się ciemno – skomentował.
Spojrzała na niego pytająco, ale on tylko uśmiechnął się tajemniczo i wskazał ruchem głowy na horyzont. Słońce właśnie schowało się za wzgórzem i na niebie pokazały się gwiazdy. Ingrid przeniosła wzrok na jezioro... i oniemiała.
Pod grubą na cztery kilometry lodową taflą rozciągała się jaskrawo świecąca cienka sieć, o strukturze tak skomplikowanej, że trudno ją było ogarnąć umysłem.
– O mój Boże... – wykrztusiła wreszcie. – Co to jest...?
Andriej spojrzał na nią uważnie i powiedział tylko:
– Tego właśnie masz się dowiedzieć.

 

Toplista: Najlepsze Horrory w Necie
Toplista: Opowiadania
Toplista: Straszne historie